چند سال پیش که جنبش « منهم » راه افتاد و کسانی تووی توییتر از تجربیات خودشون درباره تعرض جنسی نوشتند، تازه عمق فاجعه کمی خودش رو نشون داد. از اونجا ایده نوشتن چنین یادداشتی به ذهنم رسید. اما راستش امیدوار بودم بعد اون همه سر و صدا یه فرد مناسبتر و متخصصتر این کار رو انجام بده تا مسئولیتش از روی دوش بقیه برداشته بشه. اما متأسفانه همه به چندتا یادداشت پراکنده و سطحی و ناکافی در این باره بسنده کردند (لااقل تا اونجایی که من خبر دارم). در طی این چند سال با گذشت زمان هی ابعاد بیشتری از فاجعه رونمایی میشد. آدمای معروف و پرمخاطبی که از نفوذشون برای دستیابی به مقاصد جنسیشون استفاده میکردند. کسایی که خیلی راحت با داروهای تسهیلگر چندین نفر رو قربانی امیالشون کرده بودند. کاربرهایی که از شیوههای بردگی و دیگرآزاری استفاده میکردند. هر کدوم از این موضوعات که فاش میشد بیشتر بهم فشار میآورد که حتماً باید یه سری یادداشت مفصل درباره این موضوع نوشته بشه و یه سری آموزشهای پایهای به افراد داده بشه. چیزی که سالهاست در این کشور جای خالیش تووی بیشتر زمینهها احساس میشه. خلاص...